கோலாலம்பூர்: நான்காம் நிலை புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள தனித்து வாழும் தாய், இன்னும் சில மாதங்கள் மட்டுமே உயிர் வாழ முடியும் என்று கூறியதை அடுத்து, 13 வயது மகள் காளீஸ்வரி ஆதரவற்றோர் இல்லத்தில் வாழ்க்கையை எதிர்கொண்டுள்ளார்.
நம்பிக்கை இழக்காமல், காளீஸ்வரி சந்திரசேகரன், தனது தாயின் தொடர் மருத்துவ சிகிச்சை மற்றும் கீமோதெரபிக்கு நிதி திரட்டவும், குடும்பத்தை நடத்தவும் பொதுமக்களின் உதவியை நாடியுள்ளார்.
மளிகை சாமான்கள் மற்றும் என் அம்மாவின் புற்றுநோய் சிகிச்சை உட்பட எங்கள் செலவுகளுக்கு குறைந்தபட்சம் மாதந்தோறும் RM1,000 தேவைப்படுகிறது. இதில் தினசரி டிரஸ்ஸிங் மற்றும் சில மாத்திரைகள் அடங்கும். என் அம்மாவை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்ல நான் ஒரு வாடகை காருக்கு பணம் செலுத்த வேண்டும். இதற்கு தினசரி RM50 செலவாகும்.
எங்கள் வீட்டிற்குச் செல்லும் சாலைகள் பள்ளங்களால் நிரம்பியிருப்பதாலும், சக்கரங்கள் சில சமயங்களில் சிக்கிக் கொள்வதாலும், அதை விடுவிப்பதற்கு உதவியை நாட வேண்டிய கட்டாயத்தினால், என் அம்மாவை சக்கர நாற்காலியில் அழைத்து செல்ல முடியாது. எனது தந்தை சுமார் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சாலை விபத்தில் இறந்துவிட்டார்.
இப்போது பள்ளிக்கான சீருடைகள், புத்தகங்கள் மற்றும் எழுதுபொருட்கள் போன்ற பொருட்கள் எனக்கும் தேவைப்படுகின்றன என்று அம்பாங்கில் உள்ள கம்போங் ஃபஜாரில் உள்ள அவரது வீட்டில் சந்தித்தபோது அவர் தி சன் இடம் கூறினார்.
ஒன்றாம் படிவ மாணவியான காளீஸ்வரி, SMK தாமான் மெலாவதிக்கு செல்வதற்கு முன், தினமும் காலை 7 மணிக்கு உணவு தயாரித்து கொள்வதோடு தனது தாய்க்கு மருந்து கொடுப்பதாகக் கூறினார்.
பள்ளியில் உள்ள எனது நண்பர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு எனது நிலைமை பற்றி தெரியும். மேலும் சில ஆசிரியர்கள் என் அம்மாவிற்கு வயது வந்தோருக்கான pampers மற்றும் மளிகை சாமான்கள் போன்றவற்றை வாங்க எனக்கு உதவியுள்ளனர் என்று ஒரு செவிலியராக ஆசைப்படும் இளம்பெண் கூறினார்.
ஆனால் சில சமயங்களில் வாரத்தில் இரண்டு அல்லது மூன்று தாய் அவரது தாய் மூச்சு விடுவதில் சிரமப்படுவதால், அவரை கவனித்துக் கொள்ள அவர் வீட்டில் இருக்க வேண்டும்.
குடும்ப நண்பர் கலைவாணி பரமசிவா 38, காளீஸ்வரி மற்றும் அவரது 51 வயதான தாயார் விஜயலெட்சுமி சுப்ரமணியம் ஆகியோருக்கு சில உதவிகளை வழங்க தன்னால் முடிந்தவரை முயற்சிக்கும் போது, தானும் நிதி பிரச்சினையை எதிர்நோக்குவதாக கூறினார்.
இரண்டு மகள்களைக் கொண்ட தனித்து வாழும் தாயான தான், நான் ஏற்கனவே பொருளாதார ரீதியாக சிரமத்தில் இருப்பதாகக் கூறினார். எனவே காளீஸ்வரி மற்றும் அவரது தாயாருக்கு என்னால் செய்ய முடியும். அவளுடைய அம்மாவிற்கு பிறகு அவரை அழைத்துச் செல்லலாம் என்று நான் விரும்புகிறேன், ஆனால் எனது நிதி நிலைமையைக் கருத்தில் கொண்டு அது சாத்தியமில்லை என்று ஒரு சட்ட நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் கலைவாணி கூறினார்.
விஜயலெட்சுமி கூறுகையில், தனக்கு மார்பகப் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 2011-ம் ஆண்டு முதல் கீமோதெரபி சிகிச்சை செய்து வருகிறேன். இருப்பினும், இந்த நோய் அவரது கழுத்து, நரம்புகள் மற்றும் நுரையீரலுக்கு பரவியது. தற்போது அவர் தனது வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வருகிறார். ஆனால், தன் நோய் ஒருபுறம் இருக்க, தன் மகளை குறித்து அதிகம் கவலைப்படுவதாகக் கூறினார்.
நான் இல்லாமல் போனால் காளீஸ்வரிக்கு என்ன நடக்கும் என்று நான் கவலைப்படுகிறேன். அவளை அழைத்துச் செல்ல எங்களுக்கு யாரும் இல்லை. எங்கள் பொருளாதாரச் சுமை என்னால் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அதிகமாக உள்ளது. என்னால் வேலை செய்ய முடியவில்லை. எனவே, சமூக நலத் துறையிலிருந்து சில நிதி உதவிகளையும், Bantuan Keluarga Malaysia திட்டத்தின் மூலம் ஒரு முறை உதவியையும் பெறுகிறேன். இதுதான் எங்களின் ஒரே வருமானம்.
எனக்கு புற்றுநோய் வந்ததிலிருந்து கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக இந்த வீட்டில் இலவசமாக தங்கி கொள்ள எங்கள் கிராமத் தலைவர் மிகவும் அன்புடன் அனுமதித்தார். வீடு அவருக்கு சொந்தமானது.
குடும்பத்தின் நிலைமையைக் கருத்தில் கொண்டு, விஜயலெட்சுமியின் இக்கட்டான நிலையைப் பகிர்ந்து கொள்ள நண்பர்களிடம் உதவி கேட்டிருப்பதாகவும், அப்போதுதான் அவரது நண்பர் உத்ரகுமார் குடும்பத்தின் அவல நிலையை எடுத்துரைக்க சில வீடியோக்களை சமூக வலைதளங்களில் பகிர்ந்துள்ளதாகவும் கலைவாணி கூறினார்.
எத்தனை பிரச்சனைகள் இருந்தாலும், தாயும் மகளும் தங்கள் வாழ்க்கையில் இன்னும் கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முயற்சி செய்கிறார்கள். மார்ச் 4 அன்று, காளீஸ்வரி தனது 13வது பிறந்தநாளை தனது தாயுடன் சேர்ந்து கப்கேக் வெட்டி கொண்டாடினார்.
குடும்ப சூழ்நிலை நாளுக்கு நாள் மோசமடைந்து வந்தாலும், பொதுமக்கள் அல்லது தொண்டு நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு உதவுவார்கள் என்று தாயும் மகளும் தொடர்ந்து நம்புகிறார்கள். குடும்பத்திற்கு உதவ ஆர்வமுள்ளவர்கள் கலைவாணி பரமசிவம் 019-361 7830 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.
