பல விவாகரத்து பெற்ற தந்தைகளைப் போலவே, 50 வயதான வீரமோகன் துரைராஜா, இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தனது மனைவியிடம் இருந்து பிரிந்த நிலையில் இப்போது ஏழு வயதாகும் தனது மகளைப் பார்க்க மிகப்பெரிய போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளார். அவர் இப்போது அவளைப் பார்ப்பது ஒரு வீடியோ அழைப்பில் மட்டுமே – இது வினாடிகள் மட்டுமே நீடிக்கும் என்று அவர் கூறுகிறார்.
தனது மகளை காண அனுமதி மறுக்கப்பட்டதால் சோர்வடைந்த அவர், தனது முன்னாள் மனைவிக்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்தார், ஆனால் தோற்றார். அவர் இப்போது மேல்முறையீடு செய்ய திட்டமிட்டுள்ளார்.
மலேசியாவின் தந்தையர் உரிமைகள் சங்கத்தின் இணை நிறுவனர் ஷேக் ஃபாலே ஷேக் மன்சோர் கூறுகையில், அவரது விவாகரத்து செய்யப்பட்ட மற்ற ஆண்களைப் போன்றே அவரது நிலை உள்ளது. தந்தைகள் தங்கள் குழந்தைகளின் கூட்டு பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்கான நிகழ்தகவு மிகக் குறைவு என்றும், முதன்மை காவல் எப்போதும் தாய்மார்களுக்கு வழங்கப்படும் என்றும் அவர் கூறினார்.
கிறிஸ் என்று அழைக்கப்படும் வீரமோகன், நவம்பர் 2019 முதல் தனது மகளைப் பார்க்கவில்லை என்று கூறுகிறார். “தினமும் காலையில் நான் அவளை நினைத்து எழுகிறேன். நான் அவளை பார்க்காதது மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது. இது உண்மையில் கடினமாக இருக்கிறது.
ஜூன் 2019 இல் அவரது விவாகரத்து முடிவடைந்த பிறகு, சனிக்கிழமைகளில் மூன்று மணி நேரம் ஒரு ஷாப்பிங் மாலில் தனது மகளுடன் மேற்பார்வையின்றி இருப்பதற்கான உரிமையும், வாராந்திர 15 நிமிட வீடியோ அழைப்பும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. இருப்பினும், வாராந்திர வருகைகள் நடக்கவில்லை என்று அவர் கூறினார். மேலும் தனது முன்னாள் மனைவி தனது மகளைப் பார்க்க விடாமல் தவிர்க்க சாக்குப்போக்கு சொன்னதாக குற்றம் சாட்டினார்.
என் முன்னாள் மனைவி மகளுக்கு உடம்பு சரியில்லை. அவள் ஒரு குடும்ப விழாவில் கலந்து கொள்கிறாள் அல்லது அவள் விடுமுறைக்கு போகிறாள் போன்ற காரணங்கள் எப்போதும் இருக்கும். இன்னொரு நாள் வரும்படி அவள் என்னிடம் சொல்வாள், ஆனால் அது எப்போதும் என் வேலை நேரத்துடன் ஒத்துப்போகிறது என்று முன்னாள் ஹோட்டல் மேலாளர் கிறிஸ் கூறினார்.
அவர் தனது மகளைப் பார்க்கும் உரிமையை மறுத்து அவமதிப்புக்காக நீதிமன்றத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார், ஆனால் ஒரு பிரமாணப் பத்திரம் தாக்கல் செய்யப்படாததால் வழக்கு தோல்வியடைந்தது. அவர் மேல்முறையீடு செய்துள்ளார்.
நான் கடைசியாக என் மகளை 2019 நவம்பரில் பார்த்தேன். என் மகளுக்கு இப்போது ஏழு வயது, நான் அவளுடன் தரமான நேரத்தை செலவிட வேண்டும். அவளுடைய வாழ்க்கையின் பல தருணங்களை நான் இழக்கிறேன். அவளுக்கு நான் தேவைப்படும்போது நான் அங்கு இருக்க முடியாது, அவளுக்கு உணர்ச்சிபூர்வமான ஆதரவை என்னால் வழங்க முடியாது.
எங்கள் வாராந்திர 15 நிமிட வீடியோ அழைப்புகள் சில வினாடிகள் மட்டுமே நீடிக்கும். மே வரை நன்றாக இருந்தது. இப்போது அவள் ‘ஹாய்’ என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு போனை நிறுத்தினாள். என் மகளுடன் அர்த்தமுள்ள உரையாடல்களைக் கூட என்னால் செய்ய முடியவில்லை. இது அபத்தமானது.
விவாகரத்துக்குப் பிறகு தானாகப் பகிரப்பட்ட காவலுக்குப் போராடுமாறு அனைத்து விவாகரத்து பெற்ற தந்தைகளையும் அவர் வலியுறுத்தினார். மலேசியாவின் குடும்பச் சட்டம் மாற்றப்பட வேண்டும் என்று ஷேக் ஃபாலே கூறினார்.
பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், உரிமைகளும் பாதுகாப்பும் தாய்க்குச் செல்லும். வாரந்தோறும் 15 நிமிட வீடியோ அழைப்பு அல்லது மாதத்திற்கு மூன்று முதல் நான்கு மணிநேரம் வரை குழந்தைகளுடன் இருப்பதற்காக தந்தையருக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வருகை உரிமைகள் உள்ளன என்பதை அறிந்து கொள்வது வேதனை அளிக்கிறது.
சில தந்தையர்கள் அதிக அதிர்ஷ்டசாலிகள் மற்றும் மாற்று வார இறுதிகளில் இரவில் தங்குவதற்கு அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். இது நியாயமா? குழந்தை-தந்தை பிணைப்புக்கு இது போதுமானதா? குடும்ப சட்ட நீதி என்றால் இதைத்தானா?
தாய்மார்களுக்கு தங்கள் குழந்தைகளுடன் இருக்க எவ்வளவு உரிமை இருக்கிறதோ, அதே போன்று ஒரு தந்தைக்கு இயற்கையாகவே அதே உரிமைகள் உள்ளன. மிக முக்கியமாக, குழந்தைக்கு இரண்டு பெற்றோர்களுடனும் இருக்க அதிக உரிமைகள் உள்ளன. குழந்தைகள் தங்கள் தந்தையுடன் சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் கூறினார்.
