சடாரி, கிரீடம் போன்ற வடிவில் இருந்தாலும், அதன் மேல் பகவானின் பாதங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும். இதன் மூலம், அந்த சடாரியை நம் தலையில் வைக்கும் போது, நாம் பகவானின் திருவடிகளை நேரடியாக நம் தலையில் தாங்குவதாகக் கருதப்படும்.
இறை தரிசனத்திற்குப் பிறகு, சடாரி வைப்பதன் மூலம் பக்தர்கள் பகவானின் ஆசியையும் அருளையும் நேரடியாகப் பெறுவதாகக் நம்பப்படுகிறது.
‘சடம்’ என்றால் அஞ்ஞானம் அல்லது உலகப் பந்தங்கள் என்று பொருள். குழந்தைகள் பிறந்ததும் இவ்வுலகப் பந்தங்களில் பிணைப்பதே சடாரி வைப்பதன் ஒரு தத்துவமாகும். இது, பக்தி மூலம் அஞ்ஞானம் நீங்கி, இறை அருள் கிடைப்பதைக் குறிக்கும்.
சடகோபர் பக்தியைப் பிரதிபலித்தல்: நாலாயிரதிவ்யபிரபந்தத்தை அருளிய நம்மாழ்வார் ‘சடகோபன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். சடாரியை தலையில்
வைப்பது, சடகோபரின் பக்தியை நினைவுகூறும் விதமாகவும், அவர் பகவானின் பாதங்களைக் கண்டடைந்ததைப் போல பக்தர்களும் அவரது அருளைப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவும் செய்யப்படுகிறது.
பெருமாள் கோவில்களில் சடாரி வைப்பது, பக்தி வழிபாட்டின் ஒரு முக்கிய
அங்கமாகும். இது பக்தர்களுக்கு ஒரு புனிதமான மற்றும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அனுபவத்தை வழங்குகிறது.
